در درون هر انسان ، آرزوهایی به ودیعه ( امانت) گذاشته شده که راه را نشان می دهد .
از کودکی هر انسانی با آرزوی اینکه چکاره می خواهد بشود و چه کار خاصی را دوست دارد انجام دهد ، کلید رمز رسالتش ا به همراه دارد .
وظیفه والدین اینست که کودک خود را دریابند و فراخور آرزوها ، استعداد ها و توانمندی های کودک برای وی شرایط و بستری مناسب را فراهم آورند تا
در آینده با قرار گرفتن در جایگاه درست اجتماعی و انجام رسالت فردی ، شخصی موفق و مفید برای خود و جامعه خویش باشد .
نه اینکه با تحمیل خواسته ها و آرزو های خود به فرزندان خویش آنها را از مسیر الهی که برایشان مقدر شده دور کنیم که حاصلش یک مشت تحصیل کرده بیکار و ناموفق است که به وفور در اجتماع فعلی با آن روبه رو هستیم .
پس اگر بپذریم که حقیقتا همانگونه که در طبیعت شاهد باروری ، رشد و ثمره گیاهان هستیم و ایمان داریم دانه ای که می کاریم ، گندم یا برنج و یا درخت میوه است و فقط کافی است که ما برایش بستر و شرایط خوب فراهم کنیم
و به موقع کود و آب را در اختیارش قرار دهیم ، دانه خود می داند که چه موقع باید تبدیل به چه موجود زیبا و بی نقصی شود ، چون توانایی این بالندگی را به صورت رسالت فردی که در درونش نهادینه شده دارد


آدمی نیز با آرزوهایی که در درونش به ودیعه گذاشته شده پا به سیاره می گذارد و توسط همین آرزوها می تواند راه را بیابد و رسالت خویش را به انجام برساند .
در عالم هیچ رقابتی وجود ندارد و نخواهد داشت ، اگر هر کس در جای درست خود مشغول انجام رسالت شخصی خویش باشد .

چون در پیکره هستی آجری هست که فقط می بایست یک نفر خاص آن را در جای خود بگذارد و انسانها شبیه قطعات پازلی هستند که هریک جایی دارند و قرار است در جای درست خویش قرار بگیرند و هیچ رقابت و مقایسه ای نیست و اگر قطعه ای نباشد پازل کامل نمی شود

حال بیایید هر یک از ما با رجوع به درون خود و با تجدید نطر در آرزوها و خواسته های قلبی خویش ، ببینیم که آیا در جای درست خود قرار گرفته ایم و به کا و رسالت حقیقی خویش مشغولیم ، اگر هستیم که راه موفقیت
برایمان باز است و می توانیم رسالت فردی خویش را به انجام برسانیم و برای خود و اجتماع مفید باشیم وگرنه در هیچ مقطع و شرایط سنی بریا تغییر راه دیر نیست و اگر حقیقتا راهمان را دربیابیم ، می توانیم به سرعت در مسیر درست پیش برویم ، چون یکی از ویژگی های مسیر درست هموار بودن آن است .

وقتی در جای درست خود باشیم همه جریانهای زندگی و تمام همزمانی وقایع در راستای هدف ما خواهد بود و سریعتر به جلو خواهیم رفت واگر در جای نادرست و در مسیر اشتباهی باشیم هر چه مانع و سنگ است در
مسیرمان قرار خواهد گرفت . البته همه اینها برای بیداری و هوشیاری انسان است که آدمی را به خود آورد تا دریابد که مسیر اشتباهی را طی می کنند تا بلکه در مسیر برگشت راه درست و جاده موفقست را در یابد .

آرزوها ودیعه های الهی هستند که که در دل آدمی نهادینه شده اند تا با آنها بتوان راه را پیدا کرد .
پس نگذارید چراغ آرزو هایتان خاموش شود و همین طور هیچ گاه چراغ آرزوهای فرزندان یا اطرافیانتان را خاموش نکنید .
به قول مولانا :
هر کسی را بهر کاری ساختند / میل آن را در دلش انداختند
و در جای دیگر:

در طلب زن دائما تو هر دو دست / که طلب در راه نیکو رهبر است
گر گران و گر شتابنده بود / عاقبت جوینده ، یابنده بود

با امید آن که همواره با پیروی از خط سیر آرزوها ، جایگاه راستین خود را در پیکره هستی بیابیم و به کار مورد علاقه و درست خود مشغول باشیم و با انجام رسالت فردی در جاده موفقیت پیش یرویم .

Like
0

دسته بندی‌ها: عشق و عرفان,همه مطالب

برچسب‌ها :

دیدگاه خود را بنوبسید