زیباترین قسم

نه تو می مانی و نه اندوه
و نه هیچیک از مردم این آبادی…
به حباب نگران لب یک رود قسم،
و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت،

غصه هم می گذرد،
آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند

لحظه ها عریانند.
… به تن لحظه خود،
جامه اندوه مپوشان هرگز.

دسته بندی‌ها: الماس هایی از مولانا,عشق و عرفان,همه مطالب

برچسب‌ها : <<,>>

دیدگاه خود را بنوبسید