ganje

” خامش کن لب ببند، بی دهنی خای قند 

نیست شو از خود که تا هست شوی زو تمام “

خاییدن = جوییدن

خود = من ذهنی

اشعار مولانا و دیگر عرفا یک ارزش ادبی دارد و یک ارزش و پیغام زندگی ، اما مد نظر ما پیغام زندگی است.

نباید فقط دنبال معنی ادبی این ابیات باشیم ، معنی ادبی این ابیات مد نظر ما نیست و 95% منظور ما مربوط به پیغام بیت است و اعمال کردن آنها به زندگی مان .

باید ببینیم که این بیت چطور شما را تغییر میدهد باید این را در خودتان ببینید وگرنه فقط معادل ساده تر این بیت را پیدا و ترجمه کنیم فایده ندارد برای رسیدن به حضور و شادی و آرامش.

یک عده عجله دارند و از بیتی سریع میپرند روی بیت دیگر و می گویند زود باشید بیت بعدی را بخوانیم ببینیم چی میشه بلاخره ؟!

این کار من ذهنی است، روش کار باید به این صورت باشد که یک بیت را چندین بار تکرار کنیم و زنده بشیم با آن .

با پایین آوردن سرعت ذهن و شناسایی اینکه چرا از یک فکر به فکر دیگر میپریم ، آرامش و تفکر خلاق بدست می آید

من ذهنی به اشتباه تصور میکند راه حل در فکر بعدی است در حالی که راه حل از پایگاه حضور می اید

ما از طریق ذهن حرف های قشنگ میزنیم و یکم خوشمان می آید به اصطلاح خوشیم و بعد خیلی زود ناراحت و غمگین هستیم

پس فکر معتاد گونه را متوقف کنیم ( پریدن از فکری به فکر دیگر)

تنها با این کار است که ما به شادی ارتعاش میکنیم چون دل ما پر از قند و شادی است

 

بخش هایی از برنامه گنج حضور آقای شهبازی

www.parvizshahbazi.com

Like
2

دسته بندی‌ها: عشق و عرفان,گنج حضور

برچسب‌ها : <<>>

دیدگاه خود را بنوبسید