logosmall1موضوع : تمثیل در زبان عرفان

سمبلیسم ها معمولا حالت غیر واقعی دارند و برخی ها هم استدلال میکنند که چطور چنین چیزی

ممکن هست ؟

اما عرفا این حالت های غیر ممکن را میگویند به صورت سمبولیک تا ما کنجکاو شویم

و اینها را مورد سوال قرار دهیم و یک چیز مهمی را متوجه بشویم .

عرفا از این تمثیل ها استفاده کرده اند برای فهماندن مطلب و نباید از این تمثیل ها حالت لیترال ( تحت الفظی ) آن را یاد بگیریم

” نخله خشک ز امر حق داد ثمر به مریمی / یافت ز نفخ ایزدی مرده حیات مؤتنف “

مؤتنف = زنده

اگر بخوهایم به صورت تحت الفظی داستان فوق را که هم در قرآن و هم در مثنوی آمده توضیح دهیم :

حضرت مریم که حامله بود به درخت خرمای خشکی تکیه داد و آن درخت به او میوه داد !

اما مفهوم داستان که ورای واژه هاست را از ویدئوی زیر ببینید :

پیشنهاد میکنم در همین زمینه ویدئوی چهار دقیقه ای که از برنامه 323 گنج حضور گرفته شده را ببینید .

دانلود ویدئو با حجم 35مگابایت

در همین زمینه :

زبان داستان، تمثیل و نماد ها در مثنوی

دسته بندی‌ها: عشق و عرفان,گنج حضور,همه مطالب

برچسب‌ها : <<>>

دیدگاه خود را بنوبسید