درس عشق و خودشناسی بازگشت به فطرت سالم است.
برای رسیدن به این دو، گفته اند که اولین قدم صیقلی کردن آینه وجود است :

گفت پیغمبر به مولایم علی
صیقلی کن، صیقلی کن، صیقلی

گر تن خاکی غلیظ و تیره است
صیقلی کن زان که صیقل گیره است

صیقلی کردن، یعنی پاک کردن آینه از زنگار حسادتها، دشمنیها، کینه توزیها و تیرگیها.
دکارت می گفت:
«اگر می خواهی آب زلال معرفت و عرفان در جوی وجود تو جاری گردد، اول آن را لایروبی کن و پاک و پاکیزه گردان تا بتوانی از آب زلال صفا و معرفت برخوردار شوی.»

مولانا در جای دیگر می گوید:

آينه ات دانی چرا غماز نیست
زان که زنگار از رخش ممتاز نیست

رو تو زنگار از رخ او پاک کن
بعد از آن نور را ادراک کن

عرفان از خودخواهی به دیگرخواهی رسیدن است و عشق ورزیدن به عالم هستی.

سعدی می گوید:

به جهان خُرم از آنم که جهان خرم از اوست
عاشقم بر همه عالم که همه عالم از اوست

باز مولانا می گوید:

گر تو باشی خوش به کام دوستان
این جهان بنمایدت چون گلستان

پس حقیقت عرفان از خود رهیدن است…

حافظ نیز می گوید:

تو خود حجاب خودی حافظ از میان برخیز

زنده یاد مهدیه الهی قمشه ای

دسته بندی‌ها: الماس هایی از مولانا

برچسب‌ها :

دیدگاه خود را بنوبسید