ﻗﻀﺎﻭﺕ ﻫﺎﯼ ﺫﻫﻦ ﻭ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﺑﺪﯼ ﺍﮐﻨﻮﻥ

ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻣﺨﺘﺼﺎﺕ ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﺩﯼ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺘﻀﺎﺩﻫﺎﺳﺖ . ﮔﺮﻣﯽ ﻭ ﺳﺮﺩﯼ ، ﭘﺴﺘﯽ ﻭ ﺑﻠﻨﺪﯼ ،ﺩﻭﺭﯼ ﻭ ﻧﺰﺩﯾﮑﯽ ﻭ . . . ﻻﺯﻣﻪ ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺷﮑﺎﻝ ﺍﺳﺖ . ﻣﺘﻀﺎﺩﻫﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺗﺎ ﻣﻌﺮﻑ ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ ﺍﯾﻦ ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺎﺷﻨﺪ ، ﺍﻣﺎ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺁﻥ ﻫﺎ ، ﻭ ﯾﺎ ﻫﺮ ﭼﯿﺰ ﺩﯾﮕﺮﯼ ، ﺗﻮﺳﻂ ﻫﯿﭻ ﻣﻮﺟﻮﺩﯼ

ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻤﯽ ﮔﯿﺮﺩ ﻣﮕﺮ ﺗﻮﺳﻂ ﺫﻫﻦ ﻗﻀﺎﻭﺗﮕﺮ ﻭ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ .
ﺫﻫﻦ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﺤﻮﯼ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺮﺭﺳﯽ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺁﻥ ﻫﺎ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﺣﮑﻢ ﻧﻬﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﻔﻊ ﺧﻮﺩ ﺭﻗﻢ ﺯﻧﺪ . ﭼﻮﻥ ﻣﻦ ﮐﺎﺫﺏ ﮐﻪ ﺁﻓﺮﯾﺪﻩ ﺫﻫﻦ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ ، ﺍﺯ ﺧﻮﺭﺍﮎ ﺣﺎﺻﻞ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﻫﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺣﯿﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ . ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺣﺎﺻﻞ ﺍﺯ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﻫﺎﯼ ﺫﻫﻦ ، ﺍﯾﺠﺎﺩ ﻣﺘﻀﺎﺩﻫﺎﯼ ﻧﺴﺒﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ : ﺯﺷﺖ ﻭ ﺯﯾﺒﺎ ، ﺑﺪ ﻭ ﺧﻮﺏ ، ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﻭ ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﯽ ﻭ . . . ﺍﺳﺖ .

ﺩﺭ ﻃﺒﯿﻌﺖ ﻫﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪﻩ ﺍﯼ ﻓﻘﻂ ﻫﺴﺖ ﻭ ﻫﯿﭻ ﻗﻀﺎﻭﺗﯽ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻤﯽ ﮔﯿﺮﺩ . ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﻭ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﻫﺎﯼ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﺷﺪﻩ ﻭﻓﻖ ﻣﯽ ﺩﻫﻨﺪ ﻭ ﯾﺎ ﺑﻪ ﻧﻮﻋﯽ ﭘﺬﯾﺮﺍﯼ ﻫﺮ ﻣﻮﻗﻌﯿﺘﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﺪﻭﻥ ﺁﻧﮑﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺁﻥ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﮐﻨﻨﺪ ، ﺍﻣﺎ ﺫﻫﻦ ﻗﻀﺎﻭﺗﮕﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮔﺎﻫﯽ ﻣﻮﻗﻌﯿﺘﯽ ﺭﺍ ﺑﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﺭﺍ ﺧﻮﺏ ﺟﻠﻮﻩ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ . ادامه مطلب…

دسته بندی‌ها: عشق و عرفان

برچسب‌ها

دوش ذهن

 

“عادت کرده ایم هر روز دوش بگیریم، اما یادمان می رود که ذهن مان هم به دوش نیاز دارد.

گاهی با یک غزل حافظ می توان دوش ذهنی گرفت و خوابید؛ یک شعر از فروغ، تکه ای

از بیهقی، صفحه ای از مزامیر، عبارتی از گراهام گرین، جمله ای از شکسپیر، خطی از نیما

، ولی غافلیم.

شبانه روز چقدر خبر و گزارش و مطلب آشغال می تپانیم توی کله مان؟ بعد هم با همان کله ی بادکرده

به رختخواب می رويم و توقع داریم در خواب پدربزرگ مان را ببینیم که یک گلابی پوست کنده و با لبخند

می گوید بفرما.”

عباس معروفی

دسته بندی‌ها: همه مطالب

برچسب‌ها


Copyright © 2006 - 2017 Hemmaty.com
Design : M.hemmaty