الماسهایی از نظامی – بخش سوم

0

چو بد كردي مباش ايمن ز آفات
كه واجب شد طبيعت را مكافات

سپهر آيينه عدلست و شايد
كه هرچ آن از تو بيند وا نمايد

منادي شد جهان را هر كه بد كرد
نه با جان كسي با جان خود كرد

مگر نشنيدي از فراش اين راه
كه هر كو چاه كند افتاد در چاه

سراي آفرينش سرسري نيست
زمين و آسمان بي‌داوري نيست

 

منبع :  خسرو و شيرين

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.