شعری بسیار زیبا از فریدون مشیری

0

«دوستی» نیز گلی ست
مثل نیلوفر و ناز
ساقه ی ترد ظریفی دارد

بی گمان سنگدل است آن که روا می دارد
جان این ساقه ی نازک را
– دانسته –
بیازارد!

در زمینی که ضمیر من و توست
از نخستین دیدار
هر سخن، هر رفتار
دانه هایی ست که می افشانیم
برگ و باری ست که می رویانیم
آب و خورشید و نسیمش «مهر» است

 

————————

 

گفت دانایی که گرگی خیره سر / هست پنهان در نهاد هر بشر
لاجرم جاریست پیکاری سترگ / روز و شب مابین این انسان و گرگ

زور بازو چاره ی این گرگ نیست / صاحب اندیشه داند چاره چیست

ای بسا انسان رنجور و پریش / سخت پیچده گلوی گرگ خویش
ای بسا زور افرین مرد دلیر / هست در چنگال گرگ خود اسیر

هر که با گرگش مدارا می کند / خلق و خوی گرگ پیدا می کند
در جوانی جان گرگت را بگیر / وای اگر این گرگ گردد با تو پیر

ممکن است شما دوست داشته باشید
ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت توسط reCAPTCHA و گوگل محافظت می‌شود حریم خصوصی و شرایط استفاده از خدمات اعمال.