مادر طبیعت

0


هنگامی که روز به پایان میرسد،
یک مادر مهربان و مشفق
کودک خردسال خود رابا ریشخند به اتاق خواب می برد.
کودک ، با احساس میل و بی میلی،
اسباب بازیهای شکسته خود رابر کف اتاق نشیمن ترک می کند،
اما هنوز با نگاه مشتاق از شکاف در به آنها نگاه می کند،
هنوز دلش از فراق اسباب بازیها آرام نیافته
و هنوز خیالش به وعده هایی که برای گرفتن اسباب بازیهای تازه و بهتر
به او داده اند جمع نشده ونگران است که آنها را نپسندد.
مادر طبیعت نیز با ما چنین رفتاری میکند
اسباب بازیها را یک یک از ما می گیرد
و چنان ما را با مهربانی می خواباند
که به سختی می توانیم بدانیم که میل ما به رفتن است یا ماندن .
خواب بر پلکهایمان سنگینی می کند
و راه را بر فهم این نکته می بندد
که دانش آن وجود نا شناخته چقدرفراتر از دانش ماست.
هنری لانگ فلو
مولانا، با الهام گرفتن از قرآن، زندگی را بازی کودکان در کوچه حیات دانسته و مرگ را پایان بازی ;
که شب هنگام مادران کودک خود را به خانه و استراحت می خوانند:

همچنین ببینید:
Time never stop


کودکان سازند در بازی دکان
سود نبود غیر تعطیل زمان
شب شود در خانه آید گرسنه
کودکان رفته ، بمانده یک تنه
این جهان بازیگه است و مرگ شب
باز گردی کیسه خالی پر طعب
منبع : کتاب 365 روز با ادبیات جهان

ممکن است شما دوست داشته باشید
ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت توسط reCAPTCHA و گوگل محافظت می‌شود حریم خصوصی و شرایط استفاده از خدمات اعمال.