الماسهایی از مولانا – حکایت بچه مرغابی مثنوی

0


و قصه ، حکایت همان بچه مرغابی مثنوی است که در پناه گرمای وجود مرغ
خانگی سر از تخم بیرون آورده مرغ خانگی او را زیر پر و بال خود گرفته و
بزرگ کرده و او را در خاک پرورده است . اما اصالت او دریایی است و میل به دریا دارد .
ای کاش توانایی هایش را از یاد نبرده و بداند که جایگاه اصلی او دریاست
و توانایی اش شنا کردن است و ای کاش محدودیت های که در آن بزرگ شده باعث
نشود اصل وجودی اش را از یاد ببرد .

” مر تو را مادر بترساند ز آب / تو مترس و سوی دریا ران شتاب ”


“قصه‌ی بط بچگان کی مرغ خانگی پروردشان”، دفتر دوم، بیت 3766
تخم بطي گر چه مرغ خانه‌ات / کرد زير پر چو دايه تربيت
مادر تو بط آن دريا بدست / دايه‌ات خاکي بد و خشکي‌پرست
ميل دريا که دل تو اندرست / آن طبيعت جانت را از مادرست
ميل خشکي مر ترا زين دايه است / دايه را بگذار کو بدرايه است
دايه را بگذار در خشک و بران / اندر آ در بحر معني چون بطان
گر ترا مادر بترساند ز آب / تو مترس و سوي دريا ران شتاب
تو بطي بر خشک و بر تر زنده‌اي / ني چو مرغ خانه خانه‌گنده‌اي
تو ز کرمنا بني آدم شهي / هم به خشکي هم به دريا پا نهي
که حملناهم علي البحر بجان / از حملناهم علي البر پيش ران
مر ملايک را سوي بر راه نيست / جنس حيوان هم ز بحر آگاه نيست
تو بتن حيوان بجاني از ملک / تا روي هم بر زمين هم بر فلک
تا بظاهر مثلکم باشد بشر / با دل يوحي اليه ديده‌ور
قالب خاکي فتاده بر زمين / روح او گردان برين چرخ برين
ما همه مرغابيانيم اي غلام / بحر مي‌داند زبان ما تمام
پس سليمان بحر آمد ما چو طير / در سليمان تا ابد داريم سير
با سليمان پاي در دريا بنه / تا چو داود آب سازد صد زره
آن سليمان پيش جمله حاضرست / ليک غيرت چشم‌بند و ساحرست
تا ز جهل و خوابناکي و فضول / او بپيش ما و ما از وي ملول
تشنه را درد سر آرد بانگ رعد / چون نداند کو کشاند ابر سعد
چشم او ماندست در جوي روان / بي‌خبر از ذوق آب آسمان
مرکب همت سوي اسباب راند / از مسبب لاجرم محجوب ماند
آنک بيند او مسبب را عيان / کي نهد دل بر سببهاي جهان

ممکن است شما دوست داشته باشید
ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.